LS19 · Look Star 19

Tarayıcıda gerçek zamanlı çalışan bir uzay simülasyonu. Dünya park yörüngesinden Apollo 11 iniş bölgesine kadar tüm Ay görevini fizik motoruyla uçurur: motorlu iniş isteğe bağlı olarak yakıt-optimal güdümle (kayıpsız dışbükeyleştirme + ikinci derece koni programı, tarayıcıda WebAssembly çözücüyle) ve iki kademeli iniş aracıyla yapılır, aracın yönelimi 6 serbestlik dereceli rijit cisim dinamiğiyle (RCS + gimbal) uçurulur, aracın anlık durumu canlı kontrol panelinde izlenir. Güneş sistemini canlı N-cisim efemerisiyle hesaplar, Dünya ve Ay çevresindeki gerçek uyduları ve ~53.000 asteroidi canlı gösterir. Saptırma laboratuvarında bir asteroide uygulanan itkinin Dünya yakın geçişini ne kadar değiştirdiğini hesaplar.

A real-time, browser-based space simulator: live N-body ephemeris (DE440-initialised), an Earth-to-Moon mission with LLO/halo/NRHO staging flown by a closed-loop autopilot (optional fuel-optimal powered descent via lossless convexification and second-order cone programming, re-solved every 10 s with a WebAssembly interior-point solver; one- or two-stage lander; rigid-body 6-DOF attitude dynamics with RCS and thrust-vector control; live flight-telemetry control panel), ~16,600 live satellites (CelesTrak + SGP4), ~53,000 asteroids (JPL SBDB), and an asteroid-deflection physics engine (kinetic impactor or continuous force, B-plane analysis, validated against JPL close-approach data).

Yakıt-optimal motorlu iniş (iki kademeli araç, Apollo 11 iniş yeri): yörünge kademesi atılmış, iniş kademesi %90 gazda; sağda Kontrol sekmesi.

Özellikler

• Ay görevi: KSC fırlatma fazlaması, park yörüngesi, isteğe bağlı park yörüngesinde enerji yükseltme, TLI, rota düzeltmeleri, LOI ya da halo/NRHO girişi, istasyon tutma, LLO, DOI, motorlu iniş ve temas — otopilotla ya da elle. Dünya park yörüngesi ve Ay bekleme yörüngesi seçilebilir; tasarım her seçim için en az Δv'li yolu kurar.
• Park yörüngesinde enerji yükseltme (Chandrayaan / Artemis tarzı): Görev yapılandırmasında Yükseltme yakışı (0–4) ve Son apoje (km) verilirse araç park yörüngesinden doğrudan TLI'ya gitmez; önce her biri perijede ortalı, tam itkılı sonlu apoje yükseltme yakışlarıyla yüksek bir elipse çıkar (enerji eşit adımlarla artar), TLI bu elipsin perijesinde yapılır. Tasarım zinciri TLI'dan geriye doğru çözer (tam model: J2 + Ay + Güneş): her yakışın süresi, yakış öncesi yörüngenin apojesi hedefe eşit olacak biçimde değişken kütleli itkiyle geriye entegre edilir; ilk yakış park yörüngesini dairesel yapar (süre + küçük eğim). Otopilot ilk yakışı tasarım anında yapar, sonrakileri aracın kendi perijesine göre ortalar ve yakış süresini ateşlemede gerçek durumdan hedef apojeye göre çözer; TLI de yüksek elipsin perijesine göre ateşlenir — böylece park/yükseltme sırasındaki hız bozulmaları zamanlamayı kaydırıp TLI'yı bozmaz (park ve yükseltme sırasında 1–10 m/s bozulmalarda 15/15 iniş başarılı; MCC-1 çoğunlukla 8–16 m/s, en kötü durumda 58 m/s). Yüksek elipste Ay ve Güneş bozucuları belirginleşir; hepsi N-cisim çözücüyle hesaplanır. Toplam Δv doğrudan TLI'dan yalnız birkaç m/s farklıdır (yükseltme + TLI ≈ 3148 m/s; yakış kayıpları daha kısa yakışlarda azalır). Hazır profil: Yörünge yükseltmeli: 3 yakış (apoje 40.000 km) + LLO; halo/NRHO profilleriyle de birleşir.
• N-cisim çözücü: Araç, Dünya, Ay ve Güneş'in (canlı efemeriste gezegenlerin) çekimiyle tek eylemsiz çerçevede ilerler; etki küresi geçişi yoktur (Dünya J2 her yerde, Ay J2/C22 Ay'ın 150.000 km yakınında). Üçüncü cisimler dolaylı terimleriyle alınır; bu, uzay aracının barisentrik N-cisim hareket denklemiyle eşdeğerdir ve motordan bağımsız yazılmış barisentrik-tutarlı bir N-cisim entegrasyonuyla (web/test/nbody_ref.js) 20 sa / 52 sa / 22 sa'lik transfer bacaklarında 0,06–0,17 m, alçak Ay yörüngesinde 1,4 cm uyuşur. Eski iki merkez cisimli (etki küresi) çözücü de seçilebilir (Uçuş ▾ → N-cisim çözücü; uçuş sırasında değiştirilebilir, durum kesin dönüştürülür); iki çözücüyle tüm görev ≤ 0,001 m/s Δv farkıyla aynı sonucu verir. Yörünge sekmesinde canlı kuvvet dökümü (Dünya, Ay, Güneş, gezegenler, Dünya J2, Ay J2/C22, itki; m/s²) baskın cismi ve her etkinin doğrudan çekimini ile bozucu (gelgit) etkisini gösterir — örn. Güneş doğrudan ~6·10⁻³ m/s² çeker ama Dünya'yla birlikte düştüğünden etkisi ~5·10⁻⁷ kalır.
• Değişken kütleli sonlu itki: itki ivmesi her DOPRI aşamasında o aşamanın kütlesiyle (m₀ − ṁ·Δt) hesaplanır; uygulanan Δv roket denklemine uyar (önceden adım başı kütle kullanıldığından TLI'da Δv %0,14 ≈ 4,3 m/s eksik uygulanıyordu; bu hata düzeltildi).
• Kontrol paneli (canlı uçuş telemetrisi): Ay Görevi panelinin Kontrol sekmesi (ya da K) aracın anlık durumunu canlı gösterir. Motor ve yakıt: gaz, itki, kütle akışı ṁ = F/(Isp·g₀), özgül kuvvet (yerçekimi dışı ivme, g), itki/ağırlık, kalan yanma süresi, Tsiolkovsky ile kalan Δv. Konum ve hız: Dünya'da WGS-84 elipsoidine göre jeodezik irtifa, Ay'da ortalama yarıçap ve iniş yeri yüzeyine göre irtifa; enlem/boylam; eylemsiz ve dönen yüzeye göre hız (v − ω×r), dikey/yatay hız, uçuş yolu açısı, yön. Yörünge: osküle elemanlar (a, e, i, Ω, ω, ν), periapsis/apoapsis irtifası ve o noktalara kalan süre (Kepler denklemi), özgül enerji, v∞, yörünge haritası; "koniğin geçerliliği" üçüncü cisim bozucusunun merkezi çekime oranını gösterir (transferde periapsis yaklaşıktır, dürüstçe işaretlenir). Δv bütçesi: her kademenin kalan Δv'si − planlı manevralarının kalanı = pay; bozulmasız uçuşta sabit kalır, plan dışı harcama onu azaltır. İniş: iniş yeri irtifası, menzil, motor kesilirse çarpmaya kalan süre, tam gazla durma yüksekliği v²/2(a−g), askıda kalma gazı, yüzeye göre hız sıfırlama alt sınırı ve dikey hız–√irtifa faz düzlemi grafiği. Ortam: Dünya uzaklığı ve ışık gecikmesi, Dünya ile görüş hattı (Ay engeli), Güneş ışığı oranı (Dünya ve Ay diskleriyle örtülme). Tüm değerler tek bir saf modülde (web/js/telemetry.js) motorun durumundan hesaplanır; panelde satırın üzerine gelince tanımı ve formülü yazar. Uyarılar fiziksel eşiklere dayanır: Δv yetersiz ya da plan dışı harcama, yörünge yüzeyi kesiyor (koniğin hatası delme derinliğinden küçükse), Dünya atmosferine giriş yörüngesi, sert temas riski, durma yüksekliğinin altı, itki/ağırlık < 1, Dünya ile görüş hattı ve gölge bilgisi.
• Optimal iniş güdümü (Açıkmeşe tarzı): Motorlu iniş istenirse ZEM/ZEV yerine yakıt-optimal güdümle uçurulur: PDI'da, merkezi çekim altında, itki sınırları (en küçük kısma ve %90 azami itki), iniş yeri yüzeyi, son dakikalarda itki yönü sınırı ve iniş/yatay hız koridoru kısıtlarıyla yakıt en aza indirilir. Problem kayıpsız dışbükeyleştirme (z = ln m, u = T/m, σ = Γ/m; itki alt sınırı ikinci derece koni olarak gevşetilir, Açıkmeşe & Ploen 2007, Açıkmeşe, Carson & Blackmore 2013) ile ikinci derece koni programına (SOCP) çevrilir ve Clarabel (WebAssembly) ile çözülür; son zaman altın oran araması, ardışık yaklaşım ve çekim yinelemesiyle bulunur (web/js/pdg.js). Plan eylemsiz Ay çerçevesinde kurulur, her 10 s'de (son dakikada 4 s) sıcak başlangıçla yeniden çözülür (~50 ms), 120 m'lik kapıdan sonra son iniş yasası temasa taşır. Uçuş ▾ → İniş güdümü: Optimal (dengeli) (son 100 s'de itki dikeyden ≤ 45°, son 20 s'de ≤ 15°, hız koridoru), Optimal (serbest) (işaretleme sınırı yok, gevşek koridor; saf yakıt-optimale en yakın) ve eski ZEM/ZEV. Apollo profilinde kalan yakıt ZEM/ZEV 191 kg → dengeli 204 kg → serbest 239 kg; sıkı yakıt payı olan NRHO profilinde 61 → 74 → 107 kg. Δv: ZEM/ZEV 1907 m/s, dengeli 1881 (−%1,3), serbest 1809 (−%5,1); yani iyi tasarlanmış bir Apollo profili güvenlik kısıtları altındaki optimuma yakındır, kazanç kısıtlar gevşedikçe büyür (kısıtsız kuramsal en iyi ~1736 m/s, ama son saniyelerde yüzeye yatay sürünme ister). Kaynaklar, formülasyon ve doğrulama düzeyi: docs/optimal_inis.md.
• İki kademeli iniş (Ay yörünge kademesi + iniş kademesi): Uçuş ▾ → Araç (varsayılan İki kademe; değişince görev yeniden kurulur). İniş aracı iki itki sistemine bölünür: Ay yörünge kademesi (380 kg kuru + yörünge Δv'sine yetecek yakıt; MCC, LOI/NRI, istasyon tutma, LLO ve DOI; 16 kN, Isp 320 s) ve iniş kademesi (980 kg kuru + kalan yakıt; yalnız motorlu iniş; 12 kN, Isp 325 s). Yörünge kademesi DOI'dan sonra alçalış yayında 15 km irtifada, PDI'dan 138–282 s önce atılır; ölü kütle (yapı + artan yakıt) motorlu inişe taşınmaz. Toplam kütle, itki ve yörünge kademesinin Isp'si tek kademeli tasarımla aynı tutulur, yani yörünge tasarımı yeniden yapılmaz; yörünge kademesinin yakıtı tasarımın Δv'sinden (+%3 +15 m/s) roket denklemiyle bulunur. Aynı toplam kütleyle temasta kalan yakıt (tek → iki kademe; ZEM/ZEV · dengeli · serbest): Apollo 191 → 302 · 204 → 311 · 239 → 334 kg; NRHO 61 → 154 · 74 → 164 · 107 → 190 kg. Kazancın Apollo'da ~86–99 kg'ı ölü kütlenin atılmasından, yalnız ~9–12 kg'ı iniş kademesinin Isp'sinin (325 s) daha yüksek varsayılmasından gelir: iyi tasarlanmış bir profilde en büyük kaldıraç güdüm yasası değil kütle düzenidir. Telemetride planlı PDI manevrası iniş kademesinin Δv bütçesine yazılır. Kademe değerleri temsilidir (belirli bir aracın verisi değildir); kademe değişimi PDI'dan önce yapılır (inişin ortasında kademe değiştiren ortak çok fazlı çözüm yoktur). Ayrıntı: docs/optimal_inis.md §6.
• 6 serbestlik dereceli araç dinamiği: Öteleme N-cisim çekiminde nokta kütle olarak ilerler; dönme gerçek bir rijit cisimdir (web/js/rigidbody.js, web/js/attctl.js): Euler denklemleri I·ω̇ = τ − ω×Iω, kuaterniyon kinematiği, RK4 (denetim periyodu 0,05 s; TLI yığını 0,1 s). Eylemsizlik tensörü ve kütle merkezi yığının kademelerinden ve yakıt sütunundan her adım yeniden hesaplanır (yakıt azaldıkça, kademe atıldıkça değişir). Torku iki aktüatör üretir: ana motorda gimbal (±5°, hız ve gecikme sınırlı; kırpma integratörü kütle merkezi ofsetini ve motor sapmasını sıfırlar) ve RCS (saf tork çiftleri, darbe sıklığı modülasyonu, en küçük darbe 14 ms; yakıt kuru kütleden düşer, kademe başına 36–60 kg bütçe). Denetleyici itki vektörünü komuta çevirir: eldeki açısal ivmeyle durabilecek frenleme eğrisi, hız döngüsü ve jiroskopik terim giderme; itki gerçek (gimbal sapmalı) eksen boyunca uygulanır. Otopilot her yakıştan 180 s önce yakış yönüne hizalanır (ateşlemede yön hatası 0,00°), DOI'dan sonra PDI'ya kadar motor ileri kalır; elle uçuşta seçili yön moduna itkisiz de RCS ile dönülür. Ayrılan her kademe kendi rijit cismidir: kendi eylemsizliğiyle ve 0,5°/s ayrılma devrilmesiyle torksuz serbest döner (açısal momentum ve enerji korunur), araç da karşı devrilmeyi alır; araç modeli aktif kademeyi gösterir. Sahne yönelimi fizikle aynıdır; alev gimballe döner, RCS iticileri fizikteki görev oranıyla yanar. Kontrol → Yönelim ve kontrol satırları kip, itki ekseni hatası, açısal hız, gimbal, tork, RCS görev oranı ve yakıtı, eylemsizlik ve açısal ivme yetkisini canlı gösterir. Doğrulama: korunum yasaları (açısal momentum, enerji), bağımsız kuramlar (simetrik topaç, gravite gradyanı salınım dönemi %0,03), RK4 derecesi 4,01, kaba kuvvetle kütle özellikleri, zaman-eniyi alt sınırın 1,00–1,04 katı eksen kaydırma ve 36 görevin hepsinde yumuşak temas (aşağıda). Tasarım için GitHub'daki benzer 6-DOF projeleri tarandı: docs/6dof_arastirma.md; model, sonuçlar ve sınırlar: docs/6dof.md. Sınırlar: algılayıcı/kestirim, yakıt çalkantısı, esneklik, itici arızası yoktur; RCS/gimbal değerleri temsilidir; itkisiz süzülmede sınır çevrimi simüle edilmez (yarı-durağan tutma); klasik ZEM/ZEV güdümü yönelim gecikmesinden habersizdir (son ~250 m'de ±30–40° salınır, yine yumuşak iner). Önceki kinematik model (Mission({ attitude: 'kin' })) çapraz kontrol olarak korunur; ilk bulgular (360° döngü, ilk kademenin yeniden belirmesi): docs/yonelim.md.
• Canlı efemeris: JPL DE440s ile başlatılan N-cisim entegrasyonu, Ay'ın dönme dinamiği, IAU 2006/2000A Dünya yönelimi.
• Canlı uydular: CelesTrak aktif uydular (~16.600), SGP4; Ay çevresinde LRO, Danuri, Chandrayaan-2, ARTEMIS, CAPSTONE (JPL Horizons).
• Canlı asteroitler: Dünya'ya yakın tüm asteroitler, büyük ana kuşak asteroitleri ve Jüpiter Truvalıları (JPL SBDB); PHA ve Sentry risk listesi ayrı renkte. Tıklayınca bilgi kartı (çap, albedo, dönme, yörünge, MOID, sonraki yakın geçiş, çarpma olasılığı, keşif), yörünge çizgisi ve yakından kaya modeli. Şekli uzay aracı ya da radarla ölçülmüş 29 asteroitte (Eros, Bennu, Itokawa, Apophis, Vesta, Ceres, Kleopatra, Lutetia, Steins, Toutatis, Geographos, Nereus, Moshup/1999 KW4, 1950 DA…) kaya yerine gerçek şekil modeli gösterilir (NASA PDS Küçük Cisimler Düğümü); bilgi kartı şeklin yöntemini (uzay aracı görüntüleme / radar / ışık eğrisi tersine çevirme) ve doğruluk düzeyini söyler. Bunlara ek olarak DAMIT (ışık eğrisi tersine çevirme, CC BY 4.0) veritabanından 4.369 asteroit için şekil, gerçek dönme ekseni (λ, β), periyot ve faz yüklenir; model gerçek yönelimiyle döner. Modeller seçilen asteroit için gerekirse ağdan alınır (73 gzip'li parça, toplam ~21 MB, ilk açılışa eklenmez).
• Saptırma fizik motoru: asteroit, Güneş + 8 gezegen + Ay + Plüton çekimi (DE440 konumları) ve Güneş'in genel görelilik düzeltmesiyle tümlenir; yakın geçişler bulunur, kaçırma B-düzleminde (Öpik–Valsecchi ξ, ζ) ölçülür. Kinetik çarpıcı (Δv = β·m·U/(M+m)) ya da sürekli kuvvet (N × süre); durum geçiş matrisiyle doğrusal duyarlılık, en etkili itki yönü, önceden uyarı süresi eğrisi, Dünya'yı ıskalatmak için gereken Δv / çarpıcı kütlesi / kuvvet.
• İki çalışma alanı: üstteki anahtarla (ya da M tuşu) Ay Görevi (değiştirilebilir, koşturulabilir fizik motoru, görev saati) ile Canlı Gökyüzü (gerçek saat, uydular, asteroitler, saptırma) arasında geçilir; ikisi ayrı saat, ayrı efemeris ve ayrı kamerayla çalışır.
• Canlı uydu takibi: gerçek saatte (×1–×3600 hızlandırılabilir) takip listesi; anlık irtifa, hız, yer izi noktası, Güneş/gölge, gözlemciden yükseklik. Yer izi (geçmiş/gelecek) ve kapsama dairesi Dünya üzerinde çizilir.
• Geçiş tahmini: gözlemci konumu (şehir listesi ya da tarayıcı konumu) için 3 günlük geçişler: doğuş/en yüksek/batış, yön, çıplak gözle görünürlük (uydu Güneş'te, gökyüzü karanlık), gökyüzü (kutup) çizimi; Gözlemci kamerası yerden gökyüzüne bakar ve geçişte uyduyu izler; görünür geçişten 5 dk önce bildirim. Skyfield ile karşılaştırmada zamanlar 1 s, açılar 0,01° içinde.
• Operatör verisi: ISS, Starlink, OneWeb, GPS, GLONASS, Planet, Intelsat, SES, Kuiper için CelesTrak Supplemental GP (operatörlerin kendi yörünge çözümleri) normal GP'nin yerine kullanılır.
• Her uydu 3B model: Binlerce uydu artık nokta değil, model olarak çizilir. Kameraya en yakın ~1500 uydu InstancedMesh ile kendi ailesinin modelini alır (yakında gerçek ölçekte, uzaklaştıkça ekranda ~13 piksel kalacak kadar büyütülür), ötesi nokta kalır. Aileler: Starlink v1/v2 mini, OneWeb, Kuiper, düz panelli megakonstelasyon (Qianfan/Guowang/Hulianwang), Iridium, Globalstar, seyrüsefer (GPS/Galileo/BeiDou/GLONASS), yer eşzamanlı haberleşme, CubeSat, küçük uydu ve genel gövde. Ad ve yörüngeye göre eşleşir (web/js/satfamilies.js); modeller Blender'da betikle üretilir (tools/uydu_aileleri.py), boyutlar yayımlanmış yaklaşık değerlerdir ve temsilidir (bu uyduların kendi 3B modeli yayımlanmamıştır; bilgi kartında "temsili aile modeli" yazar). Yakındaki uydular ana iş parçacığında SGP4 ile kesin konumlandırılır.
• Gerçek 3B uydu modelleri: ISS, Hubble, Chandra, Fermi, Swift, TESS, SDO, Terra/Aqua/Aura, GPM, ICESat-2, Landsat 8/9, Sentinel-6A/B, Jason-3, OCO-2, Suomi NPP/NOAA-20/21, GOES-16…19, TDRS, MMS, THEMIS, CYGNSS, GRACE-FO, Hinode, SWAS, SORCE ve Ay'da LRO/ARTEMIS için NASA 3D Resources modelleri (29 model, ~50 uydu); ayrıca ticari GEO uydular (Intelsat, SES, Astra, Eutelsat, EchoStar, Galaxy… ~150 uydu) için SSL-1300 platform modeli (temsili, kartta belirtilir). Gerçek model yalnız kamera uyduya birkaç km yaklaşınca indirilir ve çizilir (aynı anda en fazla 3), uzaklaşınca kaldırılır; bu uydularda aile modeli yerine gerçek model gösterilir. Modeller gerçek ölçekte ve uçuş yönünde (başucu, hız, yörünge normali); Dünya'nın gölgesindeyse kameradan yumuşak dolgu ışığı alır.
• Gerçekçi gezegen yüzeyleri: Merkür, Venüs, Mars, Jüpiter, Satürn, Uranüs, Neptün ve Plüton gerçek dokularla çizilir (yaklaşınca indirilir, ~4 MB toplam). IAU dönme parametreleriyle (kutup, başlangıç meridyeni, dönme hızı) dokudaki özellikler gerçek yerinde ve dönerek görünür; kayalık gezegenlerde dokunun parlaklığından kabartma ve doku çözünürlüğü aşıldığında ince yüzey ayrıntısı, gaz devlerinde kenar kararması, terminatör ve atmosfer ışıması (Venüs sarı bulut kabuğu, Mars tozlu, Uranüs/Neptün mavi, Plüton'un mavi sisi) bulunur. Satürn'ün halkası gerçek yarıçap profili dokusuyla çizilir; halka gezegene, gezegen de halkaya gölge düşürür.
• Yakınlaştıkça gerçek yüzey (piksellenme yok): Dünya ve Ay için kamera yaklaştıkça yüksek çözünürlüklü parçalar (tile) canlı iner ve küreye giydirilir (kuadağaç, yalnız görünen bölge, web/js/tiles.js). Dünya: NASA GIBS Blue Marble, kabartmalı + deniz tabanı (≈490 m/piksel; dağ ve vadi kabartması doğrudan görüntüde); çok yakında üstüne 30 m/piksel katman biner: varsayılan Landsat WELD (bulutsuz, tam kara kapsamı, ~2000 görüntüleri) ya da isteğe bağlı HLS (güncel Sentinel-2/Landsat; gerçek ve yeni ama bulutlu ve şerit şerit yamalı, son 9 günden her parça için en yeni veri). Sol alttaki düğme Landsat → HLS → yalnız Blue Marble arasında geçer (seçim hatırlanır); Ay: NASA Trek LRO WAC mozaiği (≈83 m/piksel; kraterler, ışın sistemleri, gölgeler) ve çok yakında onun üstüne SELENE/Kaguya TC ortho mozaiği (≈21 m/piksel; yaklaşık 58°K–58°G arası, dışında WAC kalır; taban rengi korunup yerel kontrast eklenir, şerit farkları bastırılır). Parçalar taban küreyle aynı gölgelendiriciyi kullanır (Güneş ışığı, bulutlar, gece ışıkları, Ay'da LOLA yer değiştirmesi); taban doku uzaktan yeter. Ağ yoksa taban doku kalır (köşede "alınamadı" uyarısı çıkar). Parçaların da çözünürlüğünü aşan yakınlıkta gürültü tabanlı ince ayrıntı eklenir. Hız: parçalar Cache API'de saklanır (ikinci ziyarette ağ yok: 60 parça ≈ 5 ms), indirme ve çözme ana iş parçacığı dışında yapılır, yakından uzağa öncelik verilir, her parça için kaba üst ata önce istenir (önce bulanık, sonra net), kamera yaklaşırken sonraki seviye boşta bant genişliğiyle önceden istenir, gerekmeyen istekler iptal edilir, başarısız parça 15 sn sonra yeniden denenir. Yakında 8K bulut katmanı seyreltilir, yer ayrıntısı bulanık lekelerin altında kalmaz.
• Çarpma / yeniden giriş sekmesi: Uydular: CelesTrak GP'deki sürüklenme terimi (B*) ve Vallado atmosferiyle her uydunun manevrasız doğal bozunması integre edilir (dairesel yörüngede da/dt = −KρÖ√μa, eksantrik yörüngede a ve e için yörünge ortalamalı denklemler; yeniden giriş = 120 km perije); liste en yakın yeniden girişten başlar, güven düzeyiyle (B* ve gözlenen bozunma uyumu) filtrelenir, seçilince yükseklik–zaman eğrisi çizilir; bilgi kartında "Tahmini yeniden giriş" satırı vardır. Asteroitler: JPL Sentry'nin 2.207 sanal çarpıcı kaydı (olası yıl aralığı, olasılık, Palermo/Torino), seçilince "N-cisim taramasını aç" Saptırma laboratuvarında nominal yörüngeyi yıllarca ileri tümleyip Dünya'ya yakın geçişleri listeler. Kesin çarpacağı bilinen asteroit yoktur; Sentry değerleri yörünge belirsizliğinden doğan olasılıklardır. Uydu tahminleri kaba (Güneş aktivitesine bağlı ±2–5×). Yakıt bilinmediği için yeniden giriş yalnızca görev süreci bittikten sonra anlamlıdır: varsayılan süzgeç fırlatmadan ≥ 10 yıl geçmiş (görev ömrü ≈ 5 yıl + FCC'nin 5 yıl kuralı) cisimleri gösterir; genç uydular (Starlink vb.) yörüngelerini korur ya da planlı indirir, onlar için süre yalnızca "manevra yapılmazsa" senaryosudur. Geçmiş yörünge analizi: halka açık CelesTrak verisinin ~14 aylık geçmişinden (7 günde bir örnek, web/data/gecmis.json) her uydunun yarı büyük ekseni a(t) çıkarılır; a'daki ani artışlar yörünge yükseltme manevrasıdır, manevradan sonraki dilimin Theil–Sen eğimi gözlenen bozunma hızıdır. Gözlenen hız B*'tan beklenenle karşılaştırılır: son 120 günde yükseltme ya da beklenenin çok altında bozunma → "yörüngesi korunuyor" (listeden elenir); manevrasız, düzenli ve B*'la uyumlu alçalma → "serbestçe bozunuyor"; düzensiz a(t) ya da uyumsuzluk → "belirsiz". Serbest bozunanlarda sürüklenme genliği tek anlık B* yerine gözlenen a eğiminden kalibre edilir (iki yöntem uyumluysa güven yükselir); seçilince geçmiş irtifa grafiği ve eğim gösterilir. Süzgeç seçenekleri: yaş ≥ 5/10/15/20 yıl (varsayılan 10; ve yörünge koruma kanıtı yok), "geçmişe göre serbest alçalanlar" (yaştan bağımsız) ve tümü. Geçmiş ~14 ayı kapsar, bu yüzden "görev sonu + 5 yıl" ölçütü yine yaşla yaklaştırılır; geçmiş yalnızca bu aralıkta manevra olup olmadığını gösterir. Space-Track kullanılmaz: yalnız kamuya açık CelesTrak verisi; veri her pazartesi GitHub Action ile otomatik yenilenir (son ~14 ay kayan pencere; değiştiyse main'e işlenir, bu da Vercel dağıtımını tetikler). Elle: GitHub'da Actions → "Geçmiş yörünge verisini yenile" → Run workflow, ya da yerelde GITHUB_TOKEN=$(gh auth token) node tools/gecmis_derle.mjs --pencere-gun 425.
• Sade alt çubuk: ana düğmeler (oynat, hız, şimdi) görünür; kamera, zaman hızı/atlama ve uçuş seçenekleri açılır ağaç menülerde (katlanabilir gruplar, klavyeyle gezilebilir, seçili değer düğmede yazar).
• Otomatik güncelleme: 10 dakikada bir sürüm denetimi; değişen veri sayfa yenilenmeden yüklenir. Kaynak kurallarına uyulur (CelesTrak en sık 2 saatte bir, JPL SBDB/Sentry günlük).

Doğrulama

Sınama	Sonuç
Apophis, 13 Nisan 2029 yakın geçişi	38.013 km — JPL CAD 38.011,5 km (fark ~2 km, zaman farkı < 1 s)
1 cm/s itki: doğrusal (STM) ve tam tümleme	Δζ 2276,6 / 2276,5 km
DART/Dimorphos	başa baş Δv 2,99 mm/s; ölçülen 2,70 mm/s → periyot −32,8 dk (gözlenen −33,0 ± 1,0 dk)
ISS geçişleri, İstanbul (3 gün)	Skyfield'a göre en büyük fark 0,6 s ve 0,007°
Ay görevi profilleri (13 Ekim 2026)	Apollo 5928,6 m/s · NRHO 9:2 6677,2 m/s · L1 6487,8 · L2 7016,7 · yörünge yükseltmeli (3 yakış, 40.000 km) 5922,3 — hepsi temasla biter (6-DOF yönelim: RCS yakıtı ve ofsetli itki kinematik modele göre +1–5 m/s ekler)
N-cisim çözücü ↔ bağımsız barisentrik-tutarlı N-cisim entegrasyonu	TLI→MCC-1 (20 sa) 0,07 m · MCC-1→MCC-2 (52 sa) 0,17 m · MCC-2→LOI (22 sa, etki küresi dahil) 0,06 m · alçak Ay yörüngesi (3,6 sa) 1,4 cm
Sonlu itki, boş uzay	Δv roket denklemine 1e-6 m/s içinde (h ≤ 1 s ve 0,25 s); yakıt bitince itki kesilir
Yörünge yükseltme (3 yakış → 40.000 km apoje)	hedef apojeler ±0,1% içinde; TLI sonrası MCC-1 9,3 m/s (yükseltmesiz 7,9); park/yükseltme sırasında 1–10 m/s bozulmalarda iniş %100 (15/15; 6-DOF yönelimle yeniden doğrulandı)
İniş sağlamlığı	6 tarih × (bozulmasız, 6×2 m/s, 6×10 m/s): hepsi temasla biter (dikey ≈ −1,07 m/s)
Kontrol paneli telemetrisi ↔ bağımsız referanslar	jeodezik irtifa/enlem (en yakın-nokta aramasıyla) < 0,01 mm · periapsisten geçen süre (bağımsız iki-cisim RK4) 2·10⁻¹³ bağıl · ölçülen özgül kuvvet (dv/dt − yerçekimi) ↔ F/m 1,4·10⁻⁶ bağıl · Δv korunumu (motorun saydığı + Tsiolkovsky kalan; yönelimsiz uçuşta) 3,5·10⁻⁸ mm/s · motor kesilirse çarpma süresi (Kepler) ↔ tam kuvvet modeliyle yayınlanan 3 ms · Dünya ile görüş hattı (181 durum) ve Güneş ışığı oranı (98 durum, Güneş diskinde ışın atma) uyuşmazlık yok · temas anı dikey hız −1,0643 m/s = görev sonucu
Δv payı (kademe Δv'si − planlı manevra kalanı)	yönelimsiz uçuşta bozulmasız uçuşta tam sabit (yayılım 0,00 m/s); 6-DOF'ta RCS yakıtı kuru kütleden düştüğü için araç hafifler ve pay RCS tüketimiyle orantılı artar (≈ +1 m/s / kg: Apollo +8,0 m/s), test bunu sınırlar. İniş aracı tasarım payı Apollo +425,3 · NRHO +132,5 · L2 +168,2 · L1 +171,2 · yükseltmeli +423,5 m/s; altı profilde telemetri istisnasız, yanlış alarmsız
Optimal iniş çekirdeği ↔ yayımlanmış ve bağımsız referanslar	Mars (Malyuta vd. 2022'nin yeniden üretimi): tf=75 s'de 373,755 kg, tf=80 s'de 378,633 kg, tf=70 s uygun değil — aynen; aynı formülasyon CVXPY/Clarabel ile 373,8413 / 378,6623 kg · düz Ay'da 5 yapılandırma 1,4·10⁻⁵ kg içinde · 1B dikey iniş bağımsız yarı-analitik optimumun +%0,06'sı (anahtarlama anı 76,2 s = 76,2 s) · Ay yörüngesinden iniş planı gerçek merkezi çekimle bağımsız RK4'te 1,0 m / 0,002 m/s · kayıpsızlık ‖u‖ = σ: 4·10⁻¹⁰
Optimal iniş (tam görev, N-cisim motor, 6-DOF yönelim)	altı profil × üç güdüm: hepsi yumuşak temas (dikey −1,07 m/s, yatay ≤ 0,4 m/s, konum hatası ≤ 1,1 m), başarısız yeniden çözüm yok; ilk plan ~1,2 s, yeniden çözüm ortalama ~60 ms · iniş sırasında ve PDI'dan önce rastgele 10 m/s bozulmalar: 10/10 yumuşak temas
İki kademeli iniş (tam görev, N-cisim motor)	altı profil × üç güdüm: hepsi yumuşak temas; yörünge kademesi PDI'dan 138–282 s önce 14,7–15,0 km'de ayrılır (23–85 kg yakıt atılır), yörünge kademesinin roket denklemi Δv'si tasarım ihtiyacından ≤ %0,5 fazla; kalan yakıt tek kademeliden ≥ 40 kg fazla (Apollo +111 / +107 / +95 kg); üç kademeli Δv payı bozulmasız uçuşta sabit (yayılım 0,00 m/s), telemetri istisnasız; DOI öncesi ve sonrası rastgele 10 m/s bozulmalarda hepsi yumuşak temas
6-DOF yönelim dinamiği (test_dynamics6.js, 58 sınama)	kütle merkezi/eylemsizlik ↔ kaba kuvvet ≤ 6·10⁻⁵ · sabit tork kesin (10⁻¹²) · simetrik topaç kapalı çözümü 2·10⁻¹¹ rad/s · asimetrik gövdede açısal momentum sapması 8·10⁻¹¹, enerji sapması 4·10⁻¹² · RK4 derecesi 4,01 · gravite gradyanı salınım dönemi kuramdan %0,031 · eksen kaydırma süresi zaman-eniyi alt sınırın 1,00–1,04 katı · açısal momentum bilançosu ∫R(q)τ dt = ΔL 4·10⁻⁷ · kırpma gimbali kuramla aynı · 60 s yakışta Δv roket denklemiyle 6 hane · 36 görev (6 profil × tek/iki kademe × 3 güdüm) hepsi yumuşak temas (dikey −1,06…−1,07, yatay ≤ 0,50 m/s; RCS 2–17 kg / 36 kg bütçe) · yakışlar hizalı başlar (0,00°; PDI 0,3–6,2°) · Chromium'da sahne yönelimi fizikle aynı (1e-9), gimbal ve RCS jetleri fizikle birebir, sayfa hatası yok

Çalıştırma (yerel)

Gereken: Python 3 (yalnız standart kütüphane) ve güncel bir tarayıcı.

cd web
python3 sunucu.py          # macOS'ta baslat.command'a çift tıklamak da olur
# tarayıcıda: http://localhost:8765

sunucu.py sitenin dosyalarını sunar; CelesTrak (GP ve Supplemental GP), JPL Horizons, JPL SBDB ve Sentry için yerel vekil, önbellek ve 10 dakikalık arka plan güncellemesi görevi görür. Ayrıntılar: web/BENIOKU.md.

Vercel'de yayınlama

Depo Vercel'e olduğu gibi bağlanabilir; ayar gerekmez (vercel.json hazır):

1. Vercel → Add New… → Project → GitHub'dan LS19 deposunu seç → Deploy.
2. Site web/ klasöründen statik olarak sunulur; canlı veri vekili api/ klasöründeki sunucusuz işlevlerdir (/api/gp, /api/asteroids, /api/sbdb, /api/sentry, /api/horizons, /api/surum).

Notlar:

• Blender dosyası sorun olmaz: ROCSIM.blend depoda yoktur (GitHub sınırını aşar, .gitignore); scripts/ içindeki Blender betikleri ve kernels/, pylib/ gibi klasörler .vercelignore ile yayına alınmaz.
• Güncelleme bulutta: Hobby planında cron en sık günde bir çalışabildiği için zamanlayıcı kullanılmaz. Tarayıcı 10 dakikada bir /api/surum'u sorar; veri istekleri kaynağın izinli aralığına göre bir sürüm anahtarı taşır ve Vercel CDN yanıtı o süre boyunca paylaşımlı önbellekte tutar. Böylece ziyaretçi sayısından bağımsız olarak CelesTrak'a 2 saatte, JPL'e günde CDN bölgesi başına bir istek gider.
• Boyut: Sayfa ilk açılışta ~90 MB indirir (JPL çekirdekleri ve 8k dokular; sonra tarayıcı önbelleğinde). Hobby planının aylık 100 GB aktarımı yaklaşık 1.000 ilk ziyarete yeter.
• CelesTrak ve bulut: CelesTrak Vercel'in IP'lerini engelleyebiliyor (403). Tarayıcı bu durumda GP verisini CelesTrak'tan doğrudan alır (CORS açık, 2 saat tarayıcı önbelleği). Supplemental GP'de CORS olmadığından bulutta ek bir kopya gerekir: docs/celestrak-data.yml iş akışı 2 saatte bir CelesTrak'tan GP ve Supplemental GP'yi çekip deponun data dalına (geçmişsiz) yazar; bulut işlevleri ve tarayıcı CelesTrak'a ulaşamazsa bu kopyayı kullanır. Etkinleştirmek için dosyayı GitHub'da .github/workflows/ altına taşıyın (Actions açık olmalı). data dalı Vercel'de yayına alınmaz (vercel.json → git.deploymentEnabled).

Testler (Node 20+)

cd web
node test/test_deflect.js      # Apophis 2029 (JPL CAD ile), STM/tam tümleme uyumu, DART
node test/test_api.js          # bulut işlevleri (taklit veriyle), yerel sunucuyla aynı biçim, GitHub kopyasına düşme
node test/test_passes.js       # ISS geçişleri, Skyfield sonuçlarıyla
node test/test_satmodels.js    # 3B model kataloğu (NORAD/ad eşleşmeleri, dosyalar)
node test/test_satfamilies.js  # uydu aileleri (ad/yörünge eşleşmesi, aile GLB'leri)
node test/test_astshapes.js    # asteroit şekil modelleri (katalog, birim yarıçap, bilinen boyutlar)
node test/test_damit.js        # DAMIT paketi: 4.369 kaydın bütünlüğü, hacim, dönme verisi
node test/test_impact.js       # yörünge bozunması (büyüklük sıraları, B*↔ndot, eksantrik), geçmiş analizi (manevra/eğim/sınıflandırma, eğimle kalibrasyon) ve Sentry ayrıştırma
node test/test_cr3bp.js        # halo/NRHO aileleri
node test/test_nbody.js        # N-cisim çözücü: değişken kütleli itki, çerçeve dönüşümü, bağımsız N-cisim referansı, iki çözücünün eşdeğerliği, kuvvet dökümü
node test/test_raise.js        # yörünge yükseltme: tasarım zinciri, hedef apojeler, iki çözücü, bozulma dayanıklılığı, halo ile
node test/test_telemetry.js    # kontrol paneli telemetrisi: jeodezik, Kepler (bağımsız RK4), tutulma (ışın atma), özgül kuvvet, Δv korunumu, çarpma süresi, Δv payı, uyarılar, tüm profiller
node test/test_pdg.js          # optimal iniş: Mars karşılaştırması, CVXPY referansları, 1B yarı-analitik optimum, merkezi çekimde RK4, gevşek kısıtlar, kapalı döngü, tam görev ve altı profil (~80 s)
node test/test_twostage.js     # iki kademeli iniş: araç bölme (roket denklemi), altı profil × üç güdüm, ayrılma irtifası, kalan yakıt, üç kademeli Δv bütçesi, bozulma dayanıklılığı (~2 dk)
node test/test_dynamics6.js    # 6-DOF dinamik: kütle özellikleri (kaba kuvvet), Euler/kuaterniyon (kapalı çözüm, korunum, RK4 derecesi), gravite gradyanı, RCS/gimbal/denetleyici, tam görevler, elle uçuş, nominal veri güncelliği (~25 s)
node test/test_attitude.js     # kinematik yönelim modeli (attitude:'kin'): dönme matematiği, hız sınırı, yuvarlanma sürekliliği, yakış hizası, iniş dönüşü, ayrılan kademeler, elle uçuş (~15 s)
node test/test_profiles.js     # tüm görev profillerini tasarlayıp uçurur (birkaç dakika)

Geliştirme araçları

Yapay zekâ becerileri (.claude/skills/; yalnız geliştirme için, siteye girmez). Claude Code depoyu açınca bu klasördeki becerileri yükler: UI UX Pro Max (arayüz stili, renk, yazı tipi ve UX kuralları veritabanı) ve Emil Kowalski'nin 14 becerisi (animasyon ve tasarım mühendisliği: animate, improve-animations, review-animations, find-animation-opportunities, pick-ui-library, emil-design-eng, …). İkisi de MIT; lisans metinleri .claude/skills/LICENSES.md'de, Emil Kowalski becerilerinin dosya özetleri skills-lock.json'dadır. Yeniden kurmak ya da güncellemek için:

npm i -g uipro-cli && uipro init --ai claude --offline    # UI UX Pro Max (--offline: GitHub'dan indirmeden paketin içindeki varlıklar)
npx skills add emilkowalski/skill -a claude-code -y       # Emil Kowalski becerileri; skills-lock.json güncellenir

Hareket kütüphaneleri (web/lib/). Site bundler kullanmaz; üç kütüphane tek dosyalık ESM olarak depoda durur ve web/index.html'deki importmap ile adlandırılır (Three.js ile aynı yöntem). Importmap girdisi, modül içe aktarılana kadar hiçbir şey indirmez; arayüz bunları şimdilik kullanmaz.

İçe aktarma adı	Dosya	Ne işe yarar	Boyut (gzip)
motion 14.0.0	lib/motion.esm.js	animate (yay, stagger, bağımsız x/y/scale), inView, scroll, hover, press, MotionValue	78 KB (29)
number-flow 0.6.2	lib/number-flow.esm.js	<number-flow>: rakamları kayarak değişen sayı (canlı değerler için)	17 KB (6)
torph 0.1.3	lib/torph.esm.js	TextMorph: metin değişince harfler arası geçiş	27 KB (11)

import { animate, stagger } from 'motion';
import 'number-flow';                       // <number-flow> öğesini tanımlar → el.update(1234.5)
import { TextMorph } from 'torph';          // new TextMorph({ element }).update('Yeni metin')
animate(el, { opacity: [0, 1], y: [8, 0] }, { duration: 0.2, ease: 'easeOut' });

node tools/motion_paketle.mjs paketleri npm'den geçici bir klasöre kurar, esbuild ile paketler ve web/lib/'e yazar (sürümler betiğin başında; npm erişimi gerekir). Lisanslar her kütüphanenin yanındaki web/lib/<ad>.LICENSE.md'dedir.

Klasörler

Yol	İçerik
web/	Tarayıcı simülasyonu (Three.js, Web Worker'lar), sunucu.py, testler
docs/	Ekran görüntüleri ve teknik notlar: optimal_inis.md (yakıt-optimal iniş: okunan kaynaklar, formülasyon, doğrulama, iki kademeli iniş, sınırlar); yonelim.md (araç yönelimi ve kademe görselleri: bulgular, kinematik model, doğrulama); 6dof.md (6 serbestlik dereceli rijit cisim dinamiği: model, doğrulama, sınırlar); 6dof_arastirma.md (GitHub'da taranan benzer projeler, alınan fikirler, lisans notları)
web/js/	engine.js fizik (merkez cisimli ve N-cisim çerçeveleri, değişken kütleli itki, kuvvet dökümü) · ephem.js/live.js efemeris · cr3bp.js/halo.js halo yörüngeleri · design.js görev tasarımı · mission.js otopilot (tek ve iki kademeli iniş aracı) · sats.js/satlayer.js uydular · asteroids.js/astwork.js asteroitler · deflect.js/deflectwork.js/astui.js saptırma · passes.js/tracker.js/skyui.js canlı takip ve geçişler · satcatalog.js/satmodels.js 3B uydu modelleri · treemenu.js alt çubuk menüleri · updater.js güncelleme · pdg.js/conic.js yakıt-optimal iniş güdümü (kayıpsız dışbükeyleştirme, SOCP) ve konik çözücü arayüzü · rigidbody.js rijit cisim dinamiği (bileşen bazlı kütle özellikleri, Euler denklemleri, kuaterniyon kinematiği) · attctl.js 6-DOF denetleyici ve aktüatörler (gimbal, RCS) · attitude.js kinematik yönelim modeli (hız sınırlı; çapraz kontrol) ve kuaterniyon yardımcıları · telemetry.js/controlpanel.js canlı uçuş telemetrisi ve kontrol paneli · scene.js/ui.js görüntü ve arayüz
web/models/sats/	NASA 3D Resources uydu modelleri (meshopt + WebP ile küçültülmüş GLB; tools/uydu_modelleri.mjs ile yeniden üretilir)
web/models/fam/	Uydu aileleri: Blender'da üretilen düşük poligonlu GLB'ler (tools/uydu_aileleri.py; köşe renkli, aile başına ~10–25 kB)
web/models/ast/	Gerçek asteroit şekil modelleri (NASA PDS OBJ → ~8 bin üçgen GLB, hacim eşdeğeri yarıçap 1) ve katalog.json; tools/asteroit_modelleri.py ile üretilir · damit/: DAMIT şekilleri (≤ 800 üçgen, int16, gzip'li parçalar) ve damit.json indeksi; tools/damit_paketle.py ile üretilir
web/data/gecmis.json	Halka açık CelesTrak geçmişinden türetilmiş uydu yörünge özeti (manevra sayısı, eğim, B*'tan beklenen bozunma) ve serbest bozunanların a(t) serileri (~2 MB, gzip ~0,5 MB); tools/gecmis_derle.mjs ile (haftalık .github/workflows/gecmis.yml) yenilenir
web/lib/	Tek dosyalık ESM kütüphaneler ve lisansları: Three.js (+ addons/), satellite.js, motion, number-flow, torph · clarabel/: Clarabel konik çözücü (WebAssembly, Apache-2.0)
tools/	Model, veri ve paket üreten betikler (uydu_modelleri.mjs, uydu_aileleri.py, asteroit_modelleri.py, damit_paketle.py, gecmis_derle.mjs, motion_paketle.mjs, clarabel_paketle.mjs)
.claude/skills/, skills-lock.json	Claude Code becerileri (UI UX Pro Max, Emil Kowalski) ve sürüm özetleri; siteye girmez
api/	Vercel sunucusuz işlevleri (canlı veri vekili)
scripts/	Blender sürümü (Adım 1–5): görev motoru ve sahne betikleri
kernels/	JPL DE440s, Ay yönelim çekirdeği, efemeris tablosu

Veri kaynakları ve lisanslar

• Kod: MIT (bkz. LICENSE).
• JPL DE440s ve Ay yönelim çekirdekleri: NASA/JPL NAIF.
• Canlı veri: CelesTrak GP, JPL Horizons, JPL Small-Body Database, JPL Sentry, JPL CAD.
• Asteroit şekil modelleri: NASA PDS Küçük Cisimler Düğümü (kamu malı): JPL radar modelleri (Hudson, Lawrence, Brozović, Busch vd.), NEAR (Eros) ve Hayabusa (Itokawa) için Gaskell, Dawn (Vesta, Ceres), Rosetta OSIRIS (Lutetia, Steins), Bennu radar modeli (Nolan vd. 2021). Sadeleştirilmiş ve birim yarıçapa ölçeklenmiştir; her modelin kaynağı web/models/ast/katalog.json'dadır.
• DAMIT asteroit şekilleri ve dönme parametreleri: DAMIT, Creative Commons Attribution 4.0 — Ďurech, J., Sidorin, V., Kaasalainen, M. 2010, A&A 513, A46; her model kendi yayınına dayanır (DAMIT'te listelenir). Sadeleştirilmiş, nicemlenmiş ve parçalara bölünmüştür.
• Uydu aile modelleri (web/models/fam/): bu projede Blender betiğiyle üretildi (MIT, kod ile aynı); Starlink, OneWeb vb. için yayımlanmış yaklaşık boyutlara dayanan temsili modellerdir, resmî CAD değildir.
• Uydu modelleri: NASA 3D Resources (NASA, kamu malı; NASA logosu/amblemi kullanım kurallarına tabidir). Kopuk parçalar temizlendi, ağlar sadeleştirildi, dokular WebP'ye çevrildi.
• Yakın plan yüzey parçaları (çalışma anında tarayıcıdan, NASA kamu malı): NASA GIBS BlueMarble_ShadedRelief_Bathymetry, Landsat_WELD_CorrectedReflectance_TrueColor_Global_Annual, HLS_S30_Nadir_BRDF_Adjusted_Reflectance; NASA Moon Trek LRO_WAC_Mosaic_Global_303ppd_v02 ve Kaguya_TCortho_Mosaic_Global_4096ppd. Ay yükselti dokusu: NASA LRO/LOLA.
• Geçmiş yörünge özeti: halka açık CelesTrak aktif uydu TLE'lerinin 12 saatte bir kaydı, jtmiclat/celestrak-historical (MIT) deposunun git geçmişinden alınır; yalnız türetilmiş özetler (a, manevra sayısı, eğim) dağıtılır, ham TLE dağıtılmaz. Space-Track verisi kullanılmaz (kullanım şartları yeniden dağıtımı kısıtlar).
• Yeniden giriş modeli: atmosfer yoğunluğu Vallado, Fundamentals of Astrodynamics and Applications Tablo 8-4 (üstel model); B* tanımı ve yoğunluk yasası SGP4 (Hoots & Roehrich, Spacetrack Report #3; Vallado vd. 2006); asteroit çarpma olasılıkları JPL Sentry.
• Gezegen dokuları: Solar System Scope (CC BY 4.0; Merkür, Venüs bulut tepesi, Mars, Jüpiter, Satürn ve halkaları, Uranüs, Neptün); Plüton: NASA/JHUAPL/SwRI New Horizons genişletilmiş renk haritası (PIA19956, kamu malı); Ay rengi ve yükseklik: NASA SVS CGI Moon Kit (LROC/LOLA).
• Kütüphaneler: three.js (MIT), satellite.js (MIT), jplephem (MIT), Motion (MIT), NumberFlow (MIT, içinde esm-env), torph (MIT); lisans metinleri web/lib/*.LICENSE.md.
• Konik çözücü: Clarabel (Goulart & Chen, Oxford; Apache-2.0), WebAssembly derlemesi cvxjs 0.1.4 paketinden olduğu gibi (web/lib/clarabel/, SHA-256 özetleriyle). Optimal iniş formülasyonu yayımlanmış makalelerden yazıldı; başka uygulamaların kodu kopyalanmadı (ayrıntı: docs/optimal_inis.md).
• Geliştirme becerileri (.claude/skills/): UI UX Pro Max (MIT, Next Level Builder) ve Emil Kowalski becerileri (MIT); bildirimler .claude/skills/LICENSES.md'de.